در حوالی این روزها ...
[ احوالپرسی با محمد رضا تیموری ]

امیر حسین ثنائی

محمد رضا تیموری روزهای پر کاری را پشت سر می گذارد. تصویربرداری دو مستند درباره ی آبزیان و رودخانه هایی که به دریای خزر می ریزند را به کارگردانی پیمان نهان قدرتی تمام کرده و این روزها تصویربرداری مستندی به کارگردانی شهروز توکلی را انجام می دهد و به زودی کار جدیدی را با مهرداد اسکوئی برای شبکه ی BBC آغاز خواهد کرد.
او همچنین تصویربرداری مستند تهران ۹۵۰ کیلومتر را به تازگی انجام داده که آماده ی پخش است." این فیلم درباره ی مسجد سلیمان است، به کارگردانی آرش کردسالی؛ تصویر برداری اش نزدیک یک ماهی است که تمام شده." تیموری درباره ی این فیلم و خصوصیات تصویری اش می گوید:"بعضی از مستندها خیلی روتین و منظم اند و دست تصویربردار را برای ایجاد بافت های متفاوت تصویری می بندند. اما این فیلمی بود که به معنای واقعی کار کردم و جای کار بسیاری برای تصویر داشت. اتفاقی که افتاد و خیلی دوستش داشتم این بود که فیلم سر صحنه ساخته نشد؛ با تحقیق خوب کارگردان، دقیقا می دانستیم که می خواهیم چه کار کنیم. پلان ها را طراحی کرده بودیم و کاملا دکوپاژ داشتیم. وقتی که برنامه مشخص باشد، می شود برایش طراحی تصویری کرد؛ مثلا در بخش های قدیم روی رنگ، نور و کادرها کار کردیم. این شکل کار کردن برای تصویربردار خیلی لذت بخش است. مطمئنم از آن دسته فیلم هائی است که خوب دیده خواهد شد."
تیموری سال هاست که دیگر فقط تصویر فیلم های مستند را ثبت می کند:" از سال ۸۰ به بعد تقریبا بیشتر مستند کار کردم. البته ابتدا اتفاقی بود؛ اما حالا آگاهانه فقط مستند کار می کنم. متاسفانه در بسیاری از تله فیلم هایی که در سال های اخیر برای کار پیشنهاد می شد با یک کار مکانیکی روبرو می شدم؛ در فضای آپارتمانی با بازی های مصنوعی و داستان های ضعیف؛ که حالا مقابلش در مستند از این چیزها خبری نیست." او درباره ی دیگر جذابیت های فیلم مستند ادامه می دهد:"طبیعتا برای کار اکثر اوقات را خارج از تهران و در سفر به سر می بریم. این سفرها باعث می شود که با اقوام مختلف در ارتباط باشم. مثلا به بهانه ی کار ورهرام در کردستان ام و فردایش در انزلی با ماهی گیران و ... ؛ این آشنائی با فرهنگ های متفاوت خیلی لذت بخش است."
تصویربردار فیلم های سنگ قبری برای اردشیر، خلوت جنگل، آب برگذر شهر، غرقاب، تهران چند درجه ریشتر، وارونگی، دماغ به سبک ایرانی، چهره ی غمگین من، تهران در عکس و ... یکی از بزرگترین مشکلات فیلم مستند را هم عدم برنامه ریزی برای تصویربرداری فیلم ها می داند:" این نبود برنامه ریزی بر خلاف سینمای داستانی روند کارها را مشکل می کند. مثلا الان شش تا کار من نصفه نیمه مانده است و دائم باید نگران عدم تداخل آن ها باشم ... ."

 این گفت و گو ابتدا در سایت پیک مستند منتشر شده است.

 

منبع: رای بُن مستند | تاريخ: 1387/08/01
 | فهرست مطالب ابتدای صفحه | 
به گروه فيس بوک ما بپيونديد