- سرزمین تاریکی و سکوت
- پژواک‌های امپراطوری محزون
- صدای زنگ از ژرفنا
- دیتر کوچولو باید پرواز کند
- و...

هر تشکیلاتی که داعیه‌ی پرداختن به مسائل سینمای ایران را دارد نیازمند فراهم ساختن مقدمات لازم برای واقعیت بخشیدن به این داعیه است. شورای عالی سینمای ایران چنانکه از نامش پیداست چنین داعیه‌ای را دارد. برای سینمای ایران که با انباشت سوء سیاست‌های چند دهه‌ای روبرو است ...

آشکار است که حالا هم مثل همیشه، مستند به عنوان یک رده یا مقوله، در دو عرصه‌ی پرده‌ی بزرگ و کوچک، سرزنده و شاداب است. بخشی از سرزندگی‌اش به خاطر این است که مستندسازان و دست‌اندکارانِ این حیطه نسبت به فضای در حال تغییر شبکه‌های تلویزیونی واکنش نشان می‌دهند.

این کتاب چشممان را به روی امکانات تازه‌ی فیلمسازی مستند باز می‌کند و معنی انتخاب‌هایمان را روشن‌تر می‌گرداند و به‌ این ‌ترتیب به طور غیرمستقیم برای کاری که می‌کنیم مفید است.

حتی زمانی که هارا، درباره‌ی موضوعات فرهنگی و اجتماعی فیلم می‌سازد، باز به سراغ شخص می‌رود و دوست دارد زندگی فرد را نشان دهد: "من خیلی نمی‌خواهم درباره‌ی موضوعات خاص فیلم بسازم؛ برای همین درامی را کار می‌کنم که با آن درگیر شوم".