در پی جلسه ی مشترکی که هفته ی گذشته میان هیات مدیره ی انجمن مستند سازان سینمای ایران و مدیر عامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برگزار شد،"مجتبی میرتهماسب"رییس انجمن مستند سازان به نمایندگی از این صنف به گفت و گو پرداخت و در قالب آن انتظارات صنف خود را بار دیگر مورد تاکید قرار داد.

چهل و چند سال، شاید تنها به نوشتن و حرف ساده به نظر بیاید. اما فکرش را بکنید که آقای محمد تهامی نژاد، حالا چهل و چند سال است که به مستندسازی، تحقیق و پژوهش مشغولند. زمان کمی نیست ...

ما در ایران هنوز ساز و کار پخش مستند های اجتماعی را که تا ته خط می رود و پرسش های بزرگ مطرح می کند نداریم و این بیش از این که به مدیران و برنامه ریزان تلویزیون مربوط باشد، به عدم نقدپذیری جامعه ی ما برمی گردد.

دختر ترکمن، ماهیگیری اهل قشم که زندگی روزمره اش را به نمایش می گذارد، افغان های مهاجر و مصائب شان، زنانی که شوهرانشان را به قتل رسانده اند و ... تنها بخشی از شخصیت ها و موضوعاتی هستند که با دوربین مهوش شیخ الاسلامی به تصویر کشیده شده اند ...

فیلم هایی ساخته می شود که بیشتر انتزاعی اند و مردم شناس ها بیشتر روی صحنه اند، خودشان میدان دار صحنه اند و به نظر من، اینها بهترین فیلم ها نیستند، مثلا من می دانم احساسات در فوتبال چطور است، به این دلیل که مسابقه های فوتبال را دیده ام.