صدا را لمس کن فیلم مستند دیگری از توماس ریدِلشایمِر (Thomas Riedelsheimer)، است که مانند فیلم مستند رودخانه و جریان باز هم به موضوع هنرمندی ویژه و نامتعارف می پردازد.

موزه ی مردم شناسی ما مثل زیرزمین های منوچهری است و تفاوت آن چنانی ندارد، چهارتا لباس آویزان کرده اند و چهار تا پالان خر و ... این شده موزه ی مردم شناسی! من موزه ی مردم شناسی وین را خیلی خوب دیده ام و برایشان کار کرده ام . آنجا برای هر شی کاتالوگ وجود دارد و...

تصور می کنم هر کجا که هستی، هنوز می توانی به من کمک کنی و مشوق ام باشی، همانگونه که همیشه بوده ای. خیلی زود، من ذهنم را پاک خواهم کرد و مبارزه ام را برای کسانی که هیچ صدایی ندارند و یا همچون تو خیلی زود خاموش شدند، ادامه خواهم داد.

من هفت ساله که دارم توی سینمای مستند وول میخورم. خودم به خودم می گم مستندساز. گاهی که میخوام خودم به خودم دلداری بدم این جمله ی" آلن روزنتال" رو به خودم یادآوری می کنم که:" اگر عاشق سینمای مستند نیستید، راه های آسانتری برای زندگی کردن وجود دارد."

مستندهای مربوط به جهان توسعه نیافته مخصوصاً می توانند مخرب باشند، به دلیل ارزش های کاذبی که این فیلم ها از خلال بررسی تکنولوژی جوامع پیش صنعتی، ماندگار می سازند. گزارش ترحم آمیز از قربانیان جهان سوم که برای بینندگان نگران جهان اول تهیه می شود، قادر نیست که ...