نمی دانم که آن چه اکنون نوجوانان و جوانان ما  به عنوان تاریخ می خوانند قرار است کجا به کارشان بیاید وقتی از ایرانیان زنده ای که کنار گوش ما نفس می کشند و فاجعه ای که در همین نزدیکی  بر سر آنها آمده و هرگز هیچ کس کمترین دفاعی از حقوق آنها نکرده است و ...

آقای طیاب بارها به دوری اش از غوغای شهر مدنی، و غوغای اخیر تهران و اتفاقات رخ داده و غوغاسالاری رایج حرف زده اند. آیا این چراغ سبزی به دوستان در قدرت است یا دور بودن از مطالبات شهروندان و میلیون ها نفر خواهان حقوق در قلمرو زندگی روزمره و زندگی سیاسی و حرفه ای باشند افتخار است؟! این دیگر چه نوع افتخاری است؟!

زمانی که سیدرضا میرکریمی برای ساخت یکی از بخش های اولین سری "یک فیلم، یک تجربه" از من دعوت به همکاری کرد برایم باورکردنی نبود که این مجموعه بتواند در این سطح و در این حجم و اندازه جریان ساز شود، خصوصاً این که دل خوشی از زمان پخش برنامه در شبکه ی چهار نداشتم و ...

باید دید تا چه زمانی این برنامه، به دلیل نبود یک طرح از پیش تعیین شده و هوشمند، فرصت سوزی می کند و به جای کارآفرینی برای مستندسازهای شناخته شده، فرصت تجربه اندوزی بر فراز نگاتیوهای نوستالژیک را در اختیار افرادی قرار می دهد که گاه خود با فیلم و فیلمسازی که درباره اش مستند می سازند، بیگانه اند.

ایده ی ساخت مجموعه ی "یک فیلم، یک تجربه" توسط آقای میرکریمی مطرح شده و هدف آن پرداختن به 13 فیلم مهم و مطرح تاریخ سینمای ایران، به شکلی بود که برای دانشجویان و هنرجویان سینما جنبه ی آموزشی داشته باشد.