خانه سیاه است تنها فیلم فروغ فرخزاد، آوای برجسته‏ی شعر ایرانی است که در اوج جوانی درگذشت. فیلم نشان دهنده‏ی زندگی در یک جذام خانه است، روایت روزها و بازی‏ها، دارو و درمان‏ها، ازدواج، مسابقه‏ی‏ فوتبال، نماز خواندن. دو گفتار بیرونی با هم بده بستان دارند، یکی سراسر آگاهی بخش، دیگری بس شاعرانه.

فیلم‏سازی که راه تاویل را روی مخاطب می‏گشاید، جنگی را به تصویر می‏کشد که نه تنها دیگر مسائل اخلاقی و انسانی را القا نمی‏کند، بلکه از رسوب آن در لایه‏های اجتماعی می‏گوید که دچار آسیب شده‏اند، جنگی که زمان ندارد و ...

یک‏‏‏سال از نوشتن این یادداشت، یادداشتی برای آغاز می‌‏گذرد. حالا رای ُبن مستند یک‏ساله است. در این یک‏سال، سایت هویت خود را پیدا کرده و به گمانم بسیار زنده‏‌تر از روزهای اولیه‏ اش به‏ نظر می‌‏رسد. همچنان قرار است آهسته برویم، اما پیوسته. مانند حلزونی که از کوه فوجی بالا می‌‏رود...

فیلم مستند همه تون منو می شناسین؟ به موضوع تغییر جنسیت هنرپیشه ی تئاتر و سینما، سامان (فرزانه) ارسطو می پردازد و توانسته با نزدیک شدن و برقرار کردن ارتباطی انسانی و زیبا با سوژه، ابعاد اجتماعی و انسانی این تغییر جنسیت را نمایش دهد.

آیا من (فقط) یک مستندسازم؟ واقعیت اش این است که نمی دانم. آیا دیگران من را به عنوان یک مستندساز می شناسند؟ یا از این حرفه فقط نامش را به عاریه گرفته ام، چون فکر می کنم یک ُپز روشنفکری درش هست. اصلاً آیا مستندسازی واقعاً یک حرفه است، یا بیشتر یک علاقه است؟ یک دغدغه است، یا ...